Team Ius Sanctus doet interval training op Posbank

In ons loodzware trainingsprogramma komen regelmatig groepstraining voor, waar met name de zwarrdere interval trainingen gedaan worden. Zo ook vandaag. Vandaag was de Posbank als traningsgebied aan de beurt, flink wat hoogteverschillen, rustig en relatief dichtbij. Bijna het hele team was aanwezig, behalve Bjurn, die geveld was door een buikgriepje en Martijn, die vandaag sponsorverplichtingen had. Want ja, je kan misschien wel hard fietsen, maar het gaat allemaal om dat je veel, heel veel sponsors hebt.

Om 10 uur verzamelen lukte niet helemaal, maar uiteindelijk zaten we om kwart voor elf op de fiets. Ook Rene Bentvelzen had zich vandaag bij ons aangesloten, dus waren we met zijn 5-en. Eerst even wat infietsen voordat we met de werkelijke intervaltraining zouden beginnen. Wel grappig te ontdekken dat bijna elke straat in Velp Beekhuizenseweg heet.

        vlnr Klaas, Bert, Stefan, Jos (ontbreken Martijn en Bjurn)

De intervaltraining is voor elke fitheid van de fietser te doen, omdat het een rondje is, haal je elkaar wel weer in en kun je zo aan het eind weer bij elkaar aan sluiten. De snelsten, deden daadwerkelijk 6 keer de beklimming van de Zijpseberg de anderen 4 keer, wat zeker niet slechts was. Dit is echt een hele goeie training, omdat je bergop echt je lichaam goed laat werken. Elek rondje duurde voor de snelsten ongeveer 15 minuten, dus na anderhalf uur was dit intensieve deel voorbij. Allemaal weer verzameld en toen voor het vervolg verder met een duurtraining, richting Hoenderloo. Via de koningsweg en de Deelenseweg uiteindelijk in Hoenderloo aangekomen. Tijd voor een broodje, want dat was wel nodig. Voor de één een appelgebakje, voor de ander een uitgebreide maaltijd.

De route terug een splitsing in de groep, de helden de kortste route en de grotere helden via de Berg en Dalweg via de Woeste Hoeve, Loenen, laag Soeren, via de Lange Juffer naar de Posbank. Dit was echt een hele goeie training. De beentjes zullen wel een beetje tintelen. Voor sommigen morgen rust, voor mij weer een duurtraining met de club, want ondanks dat het lekker liep vandaag, moet er nog veel gebeuren.

2e bijeenkomst Alpe d’Huzes bij Gazelle in Dieren

In de Gazelle fabriek in Dieren, waren we voor de tweede keer te gast voor de deelnemers of (st)rijders bijeenkomst van Alpe d’Huzes 2008. Waar we vorig jaar met een kleine honderd man waren, waren we er nu met meer dan 300!! Wat moet dit worden voor volgend jaar?? De marketing-man van Gazelle heeft al beloofd dat er dan een fabriekshal gebruikt kan worden voor de bijeenkomst van volgend jaar.

Zoals gewoonlijk was er het voorstelrondje, waar vorig jaar nog iedereen aan het woord kwam, nu slechts diegene die echt de microfoon pakten. Mensen vertellen hun beweegredenen waarom ze meedoen, de één omdat hij/zij zelf die klote ziekte heeft, of genezen is, of uit dankbaarheid omdat een dochter is genezen van kanker, de strijd soms tegen de onmacht. Maar wat duidelijk is, door deze Alpe d’Huzes actie wordt de onmacht omgezet naar kracht en daar gaat het om. Je hoort het bij iedereen, maar je kan het niet voldoende herhalen, je haalt de kracht uit het feit dat je jezelf totaal belangenloos inzet voor iemand anders, daar zit ‘m de kneep. Daarom fiets je door en daarom ga je door met sponsoren te overtuigen om geld te geven.

Naast de persoonlijke verhalen, ook de uitleg van de organisatie, hoe werkt de kledingbestelling, maten, soorten kleding, logo’s van sponsoren op de shirts. De catering, de bar en de keuken, wat er moet dagelijks voor 500 mensen gekookt worden, wat een uitdaging!!Daarnaast het medische team van Daan. Dit jaar meer dan 40 (para) medici op de berg, om de (st)rijders te assisteren, een sportarts van Maxima Medisch Centrum die uitlegt hoe je jezelf moet verzorgen op die dag qua eten en drinken. En uiteindelijk Rob Geels, onze koers directeur, die ons heeft uitgelegd hoe dé dag er uit gaan zien. Verzorgingsposten, tijdwaarneming, veiligheidsmensen, motards, busjes voor vervoer van mensen, een peleton van de landmacht, het kan allemaal niet op. Wat er allemaal niet bij komt kijken, het is niet alleen dat er een dikke 300 fietsers zijn, maar er zijn er mischie wel net zoveel die allerlei hand en spandiensten verlenen, om de fietsers ongestoord hun werk te kunnen laten doen. Fantastisch allemaal!!!!

 

Als we dan met zovele fietsers bij elkaar zijn, dan moet er natuurlijk ook gefietst worden en hoe kan dat mooier dan als je in Dieren zit, dit op de Posbank te doen. Voor mij al een bekend terrein, twee weken geleden al geweest, maar met name vorig jaar erg veel getrained. We vetrokken langzaam, maar het leek wel weer hengstenbal toen het de eerste keer iets omhoog ging, er werd stevig aan de boom geschud en de één na de ander vloog eraf. Maar ach, er fietsten zoveel Alpe d’Huzessers dat je eigenlijk de weg niet kwijt kon raken.  Uiteindelijk een mooi stuk gefietst met bijna 550 hoogtemeters (1/2 Alpe d’Huez) van 45 km.

Een waardige afsluiting van een emotionele dag die weer heel veer energie heeft gegeven.